Ayna

Ben senin yansıdığın bir aynayım sevgilim

ardımdaki sırda saklıyorum gerçeği

gördüklerin, senin

baktıkların, senin

duydukların, senin

ben bir aynayım sevgilim

görmeye niyetlenip de sırrıma eremediğin.

sevdiğim ve nefret ettiğim

istediğim ve tenezzül dahi etmediğim her şeyin 

ateşi senden 

ben sendeyim

bir hissinle oluşan gerçeğim

bir düşüncenle yok olur

bölüp parçalara ayırırsın seni

gönlümün aynasını kırıp ateşe atarsın kendini.

sevdiğin ve nefret ettiğin

istediğin ve tenezzül dahi etmediğin

bakıp bende gördüğün,

toplayıp parçalara böldüğün

ateşe atıp erittiğin...

her şey senin bana bakıp gördüğün.

ben bir aynayım sevgilim

aksinde sen ardında ben

sırrı benden yankısı senden

dinlence

Ah sevgilim, bu kaçıncı cumartesi böyle, uykusuz.
yalancıyım ve huzursuz
o halde huzursuzluğum da yalan, bilirsin.
ama değil;
mevsiminde dökülen yaprak kadar hakiki.

Ah sevgilim, sevgisizliğimin sancısı ve kabuslarımın ortası
kaldırım taşlarına uygun pantolonlar giyiyorum artık
ve bir yabancının gözü göğsümü acıtıyor.
içini yaracak bir bıçak versinler elime içimin
zaten kesip attıklarım arkamda bir kimsesizler mezarlığı kadar çok.

Bu Güneşler ve gam,
şarkısızlığıyla tüm türkülerin
kafamdan geçen siliutlerin,
perdecisi.

Bir perde var aramızda seninle benim
al diyorum sana bu gözleri
ve çiğ sesler duymaktan yorgun
bu kulakları.

içimi ısıttığım su
gözlerimden akan kan
ve söndürdüğüm sevinçlerim.

Ah sevgilim, sevgisizliğimin çölünde
bilmenin ve olmanın eşiğinde,
sana bundan başka vereceklerimi
al,
kaçır.