HELALLEŞME

Kalbimin solu...güneyi..doğusu..
Kalbimin en güneydoğusu! Bir şiire aldanıp sevdim bu şehri.
" Mardinim, Midyatım..Ey benim altından avaze sesim..." demişti şair...Taşı, toprağı, göğü, ovası altından bir renk olan bu coğrafyaya.
Acısını da gördüm; mutluluğunu da...Kederle geldiğim bu şehirden sükunetle gidiyorum.
Kalbimin en doğusunu bu şehre ayırarak gidiyorum.

Allah'ım yeni doğan geldiği yeri bilmiyor; ölen gittiği yeri...Allah'ım iki dünya arası berzah alemi burası.
Nereye düştük böyle?
Nereden düştük böyle?

Allah'ım unutturup gönderdin,?
Her an bir yerlerden yeni birileri geliyor buraya, vücut buluyor...Allah'ım aklım ermiyor.!

Ah, aklın kör kuyusu...ne öncesini biliyor; ne de sonrasını

İnsan insanın ancak ihtiyacı ve muhtacı. Binlerce yıl uzağına düşürmüş beni takvim yaprakları. Ne geri dönmem mümkün ne de gelmen mümkün zamanıma.

Allah'ım beni yalnızlıkla sınama, Allah'ım beni sensizlikle sınama,Allah'ım beni kaldıramayacağımla sınama...