Kaysa ayagim,yere dussem, olsem...babamin kalbine gomseler beni...Sesessizlik ve bilincsizlik sahrasinda gecirdigin nobetlerine es deger simdi kederim. Bir babanin giderken yarattigi hasret ve bosluk duygusu...yeryuzunde ancak olumun doldurabilecegi bir sey! Kalbine gomseler beni cigerimi sancitan yuk...seni oyle bir sevmisim ki, yasami ve olumu yaratana hamdolsun. Kavusma umidimiz mahsere kaldi

Sesini,gulusunu gozlerini, ellerini, sabrini, ayak seslerini, nefesini, gogsunu, umudunu ve omrunu de aldi gitti...ve bir mezar boslugu kaldi icimde.